hy    |   fr

Ազդումն (ման)

s.

cf. Ազդեցութիւն;
ազդմամբ, cf. Իրաւ, cf. Իրօք, cf. Արդարև, cf. Իսկապէս;
— առնուլ, cf. Զգամ.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ազդումն ազդմունք
accusatif ազդումն ազդմունս
génitif ազդման ազդմանց
locatif ազդման ազդմունս
datif ազդման ազդմանց
ablatif ազդմանէ ազդմանց
instrumental ազդմամբ ազդմամբք